Unse Pannenklöpper

Et het jo nu lange geduert,
un lange hent wy do op geluert,
dat 'n Ölper Droum ens in Erfüllunge geyht,
un hy in d'r Staadt 'n Pannenklöpper steyht.
Nu steyhte hy op me Marte,
hinger me Amboss in d'r Schuarte,
het Haamer un Panne in d'r Hand,
un is jeydem Ölper ase Pannenklöpper bekannt.
Eygentlieck, sou kam et my in d'n Sinn,
pässete nimmey sou richtig hyjienn,
denn wanne noch hawete, wüerte knurren,
will dat hy alles anders is gewurren.
Dei schöndeste Stihe midden in d'r Staadt,
freiher stödig un akraat,
dei hentse doch dienndag sou trasaket,
un do 'n Parkplatz ut gemaket.

Hei kunn jo ouk nit ahnen,
dat späer syne Ur-un Ururahnen,
nimmey ase freyher sitt aarem gebli-ewen,
un in 'n "Wohlstand" wuertent gedri-ewen.
Drümme is unse Martplatz nu nigge reneveyert
un in 'n Autoplatz ümmefunktiouneyert.
Trotzdemme kam dei Pannenklöpper hyjienn,
ümme 'n Wohrteychen van Aalt-Olepe te sinn.
Hei mutt sieck nu an dei nigge Ümmegi-egend gewiennen,
ieck glöüwe, kein Pannenklöpper künn sieck besinnen,
dat et eynem ens sou godd gung,
dei sou noge viürr drei Weyertschaften stund.
Drümme wuerte ümme dei Stihe lange diskuteyert,
amme Enge hentset awwer doch nit riskeyert,
un emme nit denn Gefallen gedon,
ganz ungen amme Marte te stohn.

Dann he hei jo viürr Löuwen, Kostes uh 'm Klumpen gestangen,
wüßte met d'r Arrewet nix meyh aantefangen,
wör dann blous noch te bedueren,
un luter te freih, taume Sessuhren.
Will dat et denn Ölpern van dienndag awwer genau sou geyht,
derrhallewen hei uawen amme Marte steyht,
domet hei nit luter süht,
wu freih dei Ölper nu alt taume Sessuhren tüht.
Sou hent sieck wall gewandelt dei Tyden,
doch tau denn aalen Sitten is blous noch te sihen,
wat dei Pannenklöpper niawenby hent gedri-ewen,
dat is uns doch noch erhaalen gebli-ewen.
Drümme welt wy unse Iarwe ouk widder behaalen,
welt et widder sou maken as dei Aalen,
tydig taume Sessuhren gohn,
dann kann hei tefrian op me Marte hy stohn.

Paul Brüggemann: Geschichtzier. Gedichtzier. Vertellzier in Ölper Platt. Zeichnungen: Stepfanie Watzek, Martin Wegner. Paderborn 1988.

Awwer viürr acht Wiaken, do wör et baale passeyert,
do heent wy Ölper uns baale waane blameyert,
wann se van emme hy denn Vorboten,
heent hy op me Marte stohn geloten.
Do ha'entse doch hy, ganz Olepe was platt,
emme syne Fraue op denn Sockel gesatt,
un dei noch fiürr uns Ölper taum Hohne,
met Haamer un Panne un "uawen ohne".
Do sitt unse Gesetzeshüter awwer wackerig gewurren,
hent dat Mensche furt geschaffet ohne te knurren,
will dat se meintent, dat giaffte Malör
un ouk kein richtigen Pannenklöpper wör.
Dienndag steyht nu dei Richtige hy,
domet ieck ouk amme Enge nu sy.
Doch wei uns Ölper sou richtig kennt,
weyht, dat wy frouh sitt, dat wy unsen Pannenklöpper nu hent.